Vista mayor
C mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = B (sensible, tira hacia casa)
- 4 = F (la nota que se apoya en la tercera)
Tono C mayor – A menor Acordes E, Am, Dm, G, F, C, D, G# Dificultad ya está en su tono más fácil
Am E
Kişisel bir şey değil bu yaşamak zor buralarda
Dm E
Kimdendi bu yara diye kalbine sorduğunda
Am E
Gerçeği istiyorsan diyeceklerimi unuttum
Dm E
Garip geliyor dostlar iz bırakmadan kaybolunca
F E
Bilirim geri gelmezler ama
F E
En güzel günleriydi onlar
Am G Am G Am G C D Am G#
Hayatımın
Am E
Bazen bir fısıltı çıkar bağırmaya çalışınca
Dm E
Tek bir umut bile yok mu insan geçmişle yaşayınca
Am E
Son kez inan yalan olsa da bazen bir rüya yeter
Dm E
Kendimi kandırabilirim ikimiz de görürsek eğer
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Am y termina en E. Sus acordes pertenecen tanto a C mayor como a Am, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a A menor, porque empieza en Am, Am suena 8 veces frente a 1 de C y el acorde de V mayor apunta directamente a Am. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde C mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a C o a Am; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | C | Tónica — el hogar | C · E · G | 1× |
| ii | Dm | Supertónica — prepara la dominante | D · F · A | 4× |
| V/V | D | Dominante secundaria V/V — conduce a Gdominante secundaria | D · F# · A | 1× |
| iii | Em | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | E · G · B | — |
| V/vi | E | Dominante secundaria V/vi — conduce a Amdominante secundaria | E · G# · B | 10× |
| IV | F | Subdominante — aleja del hogar | F · A · C | 2× |
| V | G | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | G · B · D | 3× |
| bVI | G# | Prestado del menor paraleloacorde prestado | G# · B# · D# | 1× |
| vi | Am | Relativo menor — el lado melancólico | A · C · E | 8× |
| vii° | Bdim | Acorde de sensible — tensión | B · D · F | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Am | Tónica — el hogar | A · C · E | 8× |
| ii° | Bdim | Supertónica — prepara la dominante | B · D · F | — |
| III | C | Relativo mayor — el lado luminoso | C · E · G | 1× |
| iv | Dm | Subdominante — aleja del hogar | D · F · A | 4× |
| IV | D | IV mayor — color dórico / menor melódicocolor modal | D · F# · A | 1× |
| v | Em | Dominante menor — atracción suave | E · G · B | — |
| V | E | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | E · G# · B | 10× |
| VI | F | Submediante — color cálido | F · A · C | 2× |
| VII | G | Subtónica — escalón hacia la tónica | G · B · D | 3× |
| #VII | G# | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | G# · B# · D# | 1× |
El par de tonalidades es C mayor y su relativa A menor (sin sostenidos ni bemoles). Aparecen 8 acordes distintos, 30 veces en total; 5 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Am aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde C, ese mismo E es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Am. D actúa como dominante secundaria y apunta brevemente a otro acorde de la tonalidad. G# está prestado del menor paralelo y añade un matiz más oscuro al lado mayor.
El cambio al que debes prestar atención es Dm → E, se oye 4 veces. Desde Am es iv → V (iv → V: el paso que crea tensión en el lado menor); desde C se lee como ii → V/vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
La canción ya está escrita en su tonalidad más fácil para guitarra.
Al empezar en Am, la canción revela su tonalidad desde el primer compás. E, Am, Dm, G sostienen la canción: V/vi–vi–ii–V respecto a C, V–i–iv–VII respecto a Am. E es el giro interesante: en C es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Am se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Dm → E (ii → V/vi en C, iv → V en Am): iv → V — el paso que crea tensión en el lado menor. El acorde final es E; el oído descansa en C.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .