Vista mayor
G mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = F# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = C (la nota que se apoya en la tercera)
Tono G mayor – E menor Acordes Em, B, B7, G, F# Tono fácil F (cejilla 2)
Em B Em
Çökmüş şehre bir karanlık
B Em
Bir yere gitmem ben artık
B Em
Kaçmak olmaz bu davadan
B Em
Mutlu olmak bedavadan
Em B Em
Özgürlüktür benim şarkım
B Em
Herkese söylemek hakkım
B Em
Sözüm sözden cayanlara
B Em
Özünde durmayanlara
Em B
Kaçak kaçak nereden
Em B
Bir çayımı içmeden
Em B
Yol yollar hep uçsuzdur
G F#
Polis suçsuzdur demeden
Em B Em
Kirlenmiş bomboş sokaklar
B Em
Etrafta zalim korkaklar
B Em
Gel sen de şaşma yönünden
B Em
Kaçma kaçılmaz ölümden
Em B Em
Gökler denizler aşkımız
B Em
Asla bölünmez şarkımız
B Em
Sözüm sözden cayanlara
B Em
Özünde durmayanlara
B7 Em
Düşmanını aşkla oyala
B7 Em
Adalet yoksa, kaçma kovala
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Em y termina en Em. Sus acordes pertenecen tanto a G mayor como a Em, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a E menor, porque empieza y termina en Em, Em suena 25 veces frente a 1 de G y el acorde de V mayor apunta directamente a Em. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde G mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a G o a Em; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | G | Tónica — el hogar | G · B · D | 1× |
| ii | Am | Supertónica — prepara la dominante | A · C · E | — |
| iii | Bm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | B · D · F# | — |
| V/vi | B | Dominante secundaria V/vi — conduce a Emdominante secundaria | B · D# · F# | 19× |
| V7/vi | B7 | Dominante secundaria V/vi — conduce a Emdominante secundaria | B · D# · F# · A | 2× |
| IV | C | Subdominante — aleja del hogar | C · E · G | — |
| V | D | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | D · F# · A | — |
| vi | Em | Relativo menor — el lado melancólico | E · G · B | 25× |
| vii° | F#dim | Acorde de sensible — tensión | F# · A · C | — |
| V/iii | F# | Dominante secundaria V/iii — conduce a Bmdominante secundaria | F# · A# · C# | 1× |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Em | Tónica — el hogar | E · G · B | 25× |
| ii° | F#dim | Supertónica — prepara la dominante | F# · A · C | — |
| V/v | F# | Dominante secundaria V/v — conduce a Bmdominante secundaria | F# · A# · C# | 1× |
| III | G | Relativo mayor — el lado luminoso | G · B · D | 1× |
| iv | Am | Subdominante — aleja del hogar | A · C · E | — |
| v | Bm | Dominante menor — atracción suave | B · D · F# | — |
| V | B | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | B · D# · F# | 19× |
| V7 | B7 | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | B · D# · F# · A | 2× |
| VI | C | Submediante — color cálido | C · E · G | — |
| VII | D | Subtónica — escalón hacia la tónica | D · F# · A | — |
El par de tonalidades es G mayor y su relativa E menor (1 sostenido). Aparecen 5 acordes distintos, 48 veces en total; 2 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Em aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde G, ese mismo B / B7 es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Em. F# actúa como dominante secundaria y apunta brevemente a otro acorde de la tonalidad.
El cambio al que debes prestar atención es B → Em, se oye 18 veces. Desde Em es V → i (cadencia de menor armónico: el V mayor resuelve de forma dramática); desde G se lee como V/vi → vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El acorde inicial Em pone una base sólida para todo lo que sigue. Em, B, B7, G sostienen la canción: vi–V/vi–V7/vi–I respecto a G, i–V–V7–III respecto a Em. B es el giro interesante: en G es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Em se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a B → Em (V/vi → vi en G, V → i en Em): cadencia de menor armónico — el V mayor resuelve de forma dramática. El acorde final es Em; el oído descansa en Em.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .