Vista mayor
D mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = C# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = G (la nota que se apoya en la tercera)
Tono D mayor – B menor Acordes Bm, A, Em, G, F#, Bb, A#m Tono fácil C (cejilla 2)
Bm A Em
Bm A
Ne başlayabildik doğru dürüst
Em
Ne de bitirebildik
Bm A
Ne vazgeçebildim bilirsin beni
Em
Ne de anlatabildim
A Bm
Ah bu aşk iflah etmez beni
Em Bm A
Onunsa umrumda değil biliyorum
Bm
Zaman sen diyorlar çaresi
G
Geç de nasıl geçersen
A F#
Geç bildiğin gibi
Bm Em
Ah şu gönlüm hiç kimseyi böyle sevmedi
G A Bb
Hiç kimseye böylesine yenilmedi
Bm Em
Ne yapsam ne söylesem de değişmedi ama
G A F#
Al dedim vur demedim ki
Bm A
Ayakta hislerim dilimde düğümler
Em
Söz geçmiyor ki kendime
Bm A
Mecalim yok anlat diyorsun ya
Em
Bende ki usul kıyameti
A Bm Em Bm
Hani birisi daha çok sever ya bizimkisi o misal
A Bm
Meğer o vefasız çoktan gitmiş
G
Gel de anlat kendine
A F#
Gel de anlat ellere
Bm
Kırılmış gururum hiç aman vermiyor
Em F# A#m Bm
Ne söylese haklı işin aslı bende saklı
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Bm y termina en Bm. Sus acordes pertenecen tanto a D mayor como a Bm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a B menor, porque empieza y termina en Bm, Bm suena 15 veces mientras que D no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Bm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde D mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a D o a Bm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | D | Tónica — el hogar | D · F# · A | — |
| ii | Em | Supertónica — prepara la dominante | E · G · B | 10× |
| iii | F#m | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | F# · A · C# | — |
| V/vi | F# | Dominante secundaria V/vi — conduce a Bmdominante secundaria | F# · A# · C# | 4× |
| IV | G | Subdominante — aleja del hogar | G · B · D | 4× |
| V | A | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | A · C# · E | 13× |
| bVI | Bb | Prestado del menor paraleloacorde prestado | Bb · D · F | 1× |
| bvi | A#m | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | A# · C# · E# | 1× |
| vi | Bm | Relativo menor — el lado melancólico | B · D · F# | 15× |
| vii° | C#dim | Acorde de sensible — tensión | C# · E · G | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Bm | Tónica — el hogar | B · D · F# | 15× |
| ii° | C#dim | Supertónica — prepara la dominante | C# · E · G | — |
| III | D | Relativo mayor — el lado luminoso | D · F# · A | — |
| iv | Em | Subdominante — aleja del hogar | E · G · B | 10× |
| v | F#m | Dominante menor — atracción suave | F# · A · C# | — |
| V | F# | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | F# · A# · C# | 4× |
| VI | G | Submediante — color cálido | G · B · D | 4× |
| VII | A | Subtónica — escalón hacia la tónica | A · C# · E | 13× |
| #VII | Bb | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | Bb · D · F | 1× |
| #vii | A#m | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | A# · C# · E# | 1× |
El par de tonalidades es D mayor y su relativa B menor (2 sostenidos). Aparecen 7 acordes distintos, 48 veces en total; 4 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Bm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde D, ese mismo F# es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Bm. Bb está prestado del menor paralelo y añade un matiz más oscuro al lado mayor.
El cambio al que debes prestar atención es Em → Bm, se oye 5 veces. Desde Bm es iv → i (plagal menor: profundo y melancólico); desde D se lee como ii → vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
Al empezar en Bm, la canción revela su tonalidad desde el primer compás. Bm, A, Em, G sostienen la canción: vi–V–ii–IV respecto a D, i–VII–iv–VI respecto a Bm. F# es el giro interesante: en D es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Bm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Em → Bm (ii → vi en D, iv → i en Bm): plagal menor — profundo y melancólico. Termina en Bm y deja la última palabra al lado de Bm.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .