Vista mayor
D mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = C# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = G (la nota que se apoya en la tercera)
Tono D mayor – B menor Acordes A, Bm, G, Em, A#m, C, F#, F#m … Tono fácil G (cejilla 7)
G A Bm A Nedir ki zıplarlar ego tramplenlerinde Em A#m Bm C Kadınsız erkeksiz bir şehvet düşünün G A Bm A Oyundur, oynarlar, bitmiyor işgalleri Em A#m Bm C Ben seni oralardan çekip almadım mı Bm G Bu kadar sert mi, cevabın bana A Bm Aşkın öldüğü yerde, bu kadar mert mi G A Kaosun dili, aç şu kalbini söyle F#m G F# E Hayatın gerçek mi G A Bm A Nedir ki yıkarlar, kırılgan rüyamızı Em A#m Bm C Işıksız ve renksiz mimarlar düşünün G A Bm A Oyundur, oynarlar, bitmesin işgalleri Em A#m Bm C Uzundu sokaklar yürümek isterdim Em A F# G Gördüm, gördüm gördüm, büyük düşler gördüm
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en G y termina en G. Sus acordes pertenecen tanto a D mayor como a Bm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a B menor, porque Bm suena 10 veces mientras que D no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Bm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde D mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a D o a Bm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | D | Tónica — el hogar | D · F# · A | — |
| ii | Em | Supertónica — prepara la dominante | E · G · B | 5× |
| V/V | E | Dominante secundaria V/V — conduce a Adominante secundaria | E · G# · B | 1× |
| iii | F#m | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | F# · A · C# | 1× |
| V/vi | F# | Dominante secundaria V/vi — conduce a Bmdominante secundaria | F# · A# · C# | 2× |
| IV | G | Subdominante — aleja del hogar | G · B · D | 8× |
| V | A | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | A · C# · E | 11× |
| bvi | A#m | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | A# · C# · E# | 4× |
| vi | Bm | Relativo menor — el lado melancólico | B · D · F# | 10× |
| bVII | C | bVII — prestado (mixolidio / menor paralelo)acorde prestado | C · E · G | 4× |
| vii° | C#dim | Acorde de sensible — tensión | C# · E · G | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Bm | Tónica — el hogar | B · D · F# | 10× |
| bII | C | bII napolitano — un color oscuro y dramático medio tono por encima de la tónicaacorde prestado | C · E · G | 4× |
| ii° | C#dim | Supertónica — prepara la dominante | C# · E · G | — |
| III | D | Relativo mayor — el lado luminoso | D · F# · A | — |
| iv | Em | Subdominante — aleja del hogar | E · G · B | 5× |
| IV | E | IV mayor — color dórico / menor melódicocolor modal | E · G# · B | 1× |
| v | F#m | Dominante menor — atracción suave | F# · A · C# | 1× |
| V | F# | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | F# · A# · C# | 2× |
| VI | G | Submediante — color cálido | G · B · D | 8× |
| VII | A | Subtónica — escalón hacia la tónica | A · C# · E | 11× |
| #vii | A#m | Acorde de color cromáticofuera de la tonalidad | A# · C# · E# | 4× |
El par de tonalidades es D mayor y su relativa B menor (2 sostenidos). Aparecen 9 acordes distintos, 46 veces en total; 5 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Bm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde D, ese mismo F# es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Bm. E actúa como dominante secundaria y apunta brevemente a otro acorde de la tonalidad. C está prestado del menor paralelo y añade un matiz más oscuro al lado mayor.
El cambio al que debes prestar atención es G → A, se oye 6 veces. Desde Bm es VI → VII (VI → VII: el escalón ascendente que se dirige a la tónica); desde D se lee como IV → V (IV → V: el impulso que sube la tensión antes de volver a casa). Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El acorde inicial G pone una base sólida para todo lo que sigue. A, Bm, G, Em sostienen la canción: V–vi–IV–ii respecto a D, VII–i–VI–iv respecto a Bm. F# es el giro interesante: en D es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Bm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a G → A (IV → V en D, VI → VII en Bm): VI → VII — el escalón ascendente que se dirige a la tónica. El acorde final es G; el oído descansa en D.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .