Vista mayor
G mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = F# (sensible, tira hacia casa)
- 4 = C (la nota que se apoya en la tercera)
Tono G mayor – E menor Acordes B7, C, Am, Em, B Tono fácil C (cejilla 7)
Em Em Am Am B7 B7
Em
Dolanıyorum boş boş etrafta
Am
Nereye giderim bilmiyorum ama
B7
Aslında sana çıktım yine
Em
Sağım solun senden eksik ya
Am
Yollar bana bana eşlik etti giderken
B7
Biz biterken
C
Tüm bunlar bir şaka olmalı
B
Senin yerine kimseyi koymadım
C B
Tüm bunlar bir şaka olmalı
C B7 C
Kendime gelemiyorum, nası sana geleyim
B7 Am
Ben bu yoldan çıkabilirim her an
B7
Çıkabilirim her an
C B7 C
Kendime gelemiyorum, nası sana geleyim
B7 Am
Ben bu yolda bitebilirim her an
B7
Bitebilirim her an
Em
Geldiğime bin pişmansın
Am
Olmuşsun bir düşman gibi bana
B7
İnan hiç gelmiyor kolay
Em
Sağım solun senden eksik ya
Am
Yollar bana bana eşlik etti giderken
B7
Biz biterken
C
Tüm bunlar bir şaka olmalı
B
Senin yerine kimseyi koymadım
C B
Tüm bunlar bir şaka olmalı
C B7 C
Kendime gelemiyorum, nası sana geleyim
B7 Am
Ben bu yoldan çıkabilirim her an
B7
Çıkabilirim her an
C B7 C
Kendime gelemiyorum, nası sana geleyim
B7 Am
Ben bu yolda bitebilirim her an
B7
Bitebilirim her an
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Em y termina en B7. Sus acordes pertenecen tanto a G mayor como a Em, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a E menor, porque empieza en Em, Em suena 6 veces mientras que G no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Em. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde G mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a G o a Em; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | G | Tónica — el hogar | G · B · D | — |
| ii | Am | Supertónica — prepara la dominante | A · C · E | 10× |
| iii | Bm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | B · D · F# | — |
| V7/vi | B7 | Dominante secundaria V/vi — conduce a Emdominante secundaria | B · D# · F# · A | 18× |
| V/vi | B | Dominante secundaria V/vi — conduce a Emdominante secundaria | B · D# · F# | 4× |
| IV | C | Subdominante — aleja del hogar | C · E · G | 12× |
| V | D | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | D · F# · A | — |
| vi | Em | Relativo menor — el lado melancólico | E · G · B | 6× |
| vii° | F#dim | Acorde de sensible — tensión | F# · A · C | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Em | Tónica — el hogar | E · G · B | 6× |
| ii° | F#dim | Supertónica — prepara la dominante | F# · A · C | — |
| III | G | Relativo mayor — el lado luminoso | G · B · D | — |
| iv | Am | Subdominante — aleja del hogar | A · C · E | 10× |
| v | Bm | Dominante menor — atracción suave | B · D · F# | — |
| V7 | B7 | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | B · D# · F# · A | 18× |
| V | B | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | B · D# · F# | 4× |
| VI | C | Submediante — color cálido | C · E · G | 12× |
| VII | D | Subtónica — escalón hacia la tónica | D · F# · A | — |
El par de tonalidades es G mayor y su relativa E menor (1 sostenido). Aparecen 5 acordes distintos, 50 veces en total; 3 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Em aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde G, ese mismo B7 / B es V7/vi, una dominante secundaria que va hacia Em.
El cambio al que debes prestar atención es Am → B7, se oye 9 veces. Desde Em es iv → V7 (iv → V: el paso que crea tensión en el lado menor); desde G se lee como ii → V7/vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
Al empezar en Em, la canción revela su tonalidad desde el primer compás. Los acordes que más vuelven son B7, C, Am, Em; léelos como V7/vi–IV–ii–vi en G o V7–VI–iv–i en Em. B7 es el giro interesante: en G es un acorde cromático (V7/vi), mientras que en Em se convierte en la dominante (V7) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Am → B7 (ii → V7/vi en G, iv → V7 en Em): iv → V — el paso que crea tensión en el lado menor. Al terminar en B7, la canción sella G como hogar.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .