Vista mayor
Ab mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = G (sensible, tira hacia casa)
- 4 = Db (la nota que se apoya en la tercera)
Tono Ab mayor – F menor Acordes Eb, Bbm, Db, C, Fm, Edim Tono fácil C
Fm Db Bbm
Bende bir aşk var onu hep yanlış kalplere bıraktım
Db Eb Eb Edim
Bende bi aşk var onu soğuk yataklarda harcadım
Fm Db Bbm
Tutup dileğimi neden köksüz ağaçlara adadım
Db Eb Eb Edim
Bende bir aşk var onu hep kırık yelkenlere bağladım
Fm Bbm
Senin gökyüzünde benim yerim yoktu
Eb Db C
Kuru dallarında kanatlarım kırılıp koptu
Fm Bbm
Senin toprağında benim evim yoktu
Eb Db C
Kader aynı sondu yazdığı son hikaye buydu
Bbm Eb C
Yanlış yerde geziyor bu kuş
Bbm Eb C
Bu yüzden yalnız uçuyor bu kuş
Bbm Eb C Bbm Eb C
Fm Db Bbm
Beklediğim biri var o sen değilsin yazık ki anladığım
Db Eb Eb Edim
Bi yudum sevgin var neden hep kötü rüyalarla uyandım
Fm Db Bbm
Bende bi kalp var onu en ucuz romanlarda harcadım
Db Eb Eb Edim
Bende bi aşk var onu hep yanlış kalplere bıraktım
Bbm Eb C
Hep yanlış yerde geziyor bu kuş
Bbm Eb C
Bu yüzden yalnız uçuyor bu kuş
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Fm y termina en C. Sus acordes pertenecen tanto a Ab mayor como a Fm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a F menor, porque empieza en Fm, Fm suena 6 veces mientras que Ab no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Fm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde Ab mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a Ab o a Fm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | Ab | Tónica — el hogar | Ab · C · Eb | — |
| ii | Bbm | Supertónica — prepara la dominante | Bb · Db · F | 12× |
| iii | Cm | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | C · Eb · G | — |
| V/vi | C | Dominante secundaria V/vi — conduce a Fmdominante secundaria | C · E · G | 8× |
| IV | Db | Subdominante — aleja del hogar | Db · F · Ab | 10× |
| V | Eb | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | Eb · G · Bb | 16× |
| vii°/vi | Edim | Acorde de sensible secundario vii°/vi — conduce a Fmdominante secundaria | E · G · Bb | 4× |
| vi | Fm | Relativo menor — el lado melancólico | F · Ab · C | 6× |
| vii° | Gdim | Acorde de sensible — tensión | G · Bb · Db | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Fm | Tónica — el hogar | F · Ab · C | 6× |
| ii° | Gdim | Supertónica — prepara la dominante | G · Bb · Db | — |
| III | Ab | Relativo mayor — el lado luminoso | Ab · C · Eb | — |
| iv | Bbm | Subdominante — aleja del hogar | Bb · Db · F | 12× |
| v | Cm | Dominante menor — atracción suave | C · Eb · G | — |
| V | C | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | C · E · G | 8× |
| VI | Db | Submediante — color cálido | Db · F · Ab | 10× |
| VII | Eb | Subtónica — escalón hacia la tónica | Eb · G · Bb | 16× |
| #vii° | Edim | Acorde de sensible (menor armónico)menor armónico | E · G · Bb | 4× |
El par de tonalidades es Ab mayor y su relativa F menor (4 bemoles). Aparecen 6 acordes distintos, 56 veces en total; 4 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Fm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde Ab, ese mismo C / Edim es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Fm.
El cambio al que debes prestar atención es Bbm → Eb, se oye 8 veces. Desde Fm es iv → VII; desde Ab se lee como ii → V (ii → V: la preparación clásica de la dominante). Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El primer acorde es Fm; en un segundo el oído sabe dónde está el hogar. La columna vertebral es Eb, Bbm, Db, C: V–ii–IV–V/vi desde Ab, VII–iv–VI–V desde Fm. C es el giro interesante: en Ab es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Fm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Bbm → Eb (ii → V en Ab, iv → VII en Fm): ii → V — la preparación clásica de la dominante. Termina en C y deja la última palabra al lado de Ab.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .