Vista mayor
F mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
- 7 = E (sensible, tira hacia casa)
- 4 = Bb (la nota que se apoya en la tercera)
Tono F mayor – D menor Acordes Dm, Bb, C, Gm, A Tono fácil G
Dm Bb C Bb
Dm Bb Bb A
Dm Bb C Bb
Bir inatla oturdum masaya
Dm Bb C
Herkesin gözü üstümde
Dm Bb C Bb
Yıllar geçti bu evde
Dm Bb C Bb Dm
Bugün sonu yaşıyoruz hep beraber
Dm Gm C Bb
Dm Gm C C
Dm Bb C Bb
Duvarlar üzerime dağınık düzenime
Dm Bb C
Yaşıyorum kendi halimde
Dm Bb C Bb
Yıllar geçti bu kentte
Dm Bb C Dm
Dün gecem bi sokaktan ibaret
Dm C Bb
Beni sormayın diye geç kalktım
Dm C Bb
Yetişemedim ama yine hep haklı
Dm C Bb
Ah şikayetin ne yeri ne de sırası
Dm C Bb
Düzelemedi yarın bu da cabası
Dm C Dm C
Dm C
Alışamam kalabalığın sesine falan ama
Dm C
Tek başına görünmekte zor bana
Dm C
Kimine drama diğerine komedya
Dm A
Büyüyorum uçurumun yamacında
Dm
Konuşamam artık aldım beni korumaya
Yaşamadan akan zaman şaka kaldıramaz
Sakın kaçıp anıları hatır kapısına bırak ama
C
Kapanlara takılmadan yakar hatan
Dm
Eti kemiği benim seninki değil
Yitirilen emeğin içi iç açıcı değil
Bb
Kafa kadar dolu konunun okuru yorum
Dm
Yapar apar topar sapar oradan oraya
Dm
Artık şaka kaldıramam
Gm
Buluşmadı iki yakam
Dm
Var mı başka başka yalan
C
Ona buna katlamam
Fin de la canción ¿Otra vez?
Análisis armónico
La canción empieza en Dm y termina en C. Sus acordes pertenecen tanto a F mayor como a Dm, así que abajo leemos cada acorde de las dos maneras.
Vista mayor
Rango de brillo 2/7 (luminoso)
Notas características
Vista menor
Rango de brillo 5/7 (tirando a oscuro)
Notas características
¿Hacia qué lado se inclina el oído?
Nuestra lectura: a nosotros la canción nos suena más cercana a D menor, porque empieza en Dm, Dm suena 29 veces mientras que F no aparece nunca y el acorde de V mayor apunta directamente a Dm. Es una interpretación, no una regla: los mismos acordes son igual de válidos vistos desde F mayor, y alternar entre las dos lecturas es justo donde está el valor práctico.
Muestra los grados sobre los acordes, respecto a F o a Dm; comparar las dos lecturas es una práctica en sí misma.
Todos los acordes de la tonalidad, ordenados del 1 al 7 por separado para cada tonalidad. Junto a los que suenan en la canción se indica cuántas veces aparecen; los acordes de fuera de la escala están junto a su propio grado.
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| I | F | Tónica — el hogar | F · A · C | — |
| ii | Gm | Supertónica — prepara la dominante | G · Bb · D | 3× |
| iii | Am | Mediante — un matiz de la familia de la tónica | A · C · E | — |
| V/vi | A | Dominante secundaria V/vi — conduce a Dmdominante secundaria | A · C# · E | 2× |
| IV | Bb | Subdominante — aleja del hogar | Bb · D · F | 23× |
| V | C | Dominante — la atracción más fuerte hacia casa | C · E · G | 23× |
| vi | Dm | Relativo menor — el lado melancólico | D · F · A | 29× |
| vii° | Edim | Acorde de sensible — tensión | E · G · Bb | — |
| Grado | Acorde | Función | Notas | En la canción |
|---|---|---|---|---|
| i | Dm | Tónica — el hogar | D · F · A | 29× |
| ii° | Edim | Supertónica — prepara la dominante | E · G · Bb | — |
| III | F | Relativo mayor — el lado luminoso | F · A · C | — |
| iv | Gm | Subdominante — aleja del hogar | G · Bb · D | 3× |
| v | Am | Dominante menor — atracción suave | A · C · E | — |
| V | A | Dominante — del menor armónico, tira con fuerza hacia la tónicamenor armónico | A · C# · E | 2× |
| VI | Bb | Submediante — color cálido | Bb · D · F | 23× |
| VII | C | Subtónica — escalón hacia la tónica | C · E · G | 23× |
El par de tonalidades es F mayor y su relativa D menor (1 bemol). Aparecen 5 acordes distintos, 80 veces en total; 4 de ellos están de forma natural dentro de la escala compartida. El V mayor de Dm aporta la sensible del menor armónico y da al lado menor una atracción más marcada y dramática; visto desde F, ese mismo A es V/vi, una dominante secundaria que va hacia Dm.
El cambio al que debes prestar atención es Bb → Dm, se oye 12 veces. Desde Dm es VI → i (VI → i: baja medio tono hasta casa); desde F se lee como IV → vi. Saber dónde caen estas llegadas te ayuda a sentir el fraseo y a anticipar el siguiente acorde.
Los sectores vacíos son acordes que la canción no usa.
El acorde inicial Dm pone una base sólida para todo lo que sigue. La columna vertebral es Dm, Bb, C, Gm: vi–IV–V–ii desde F, i–VI–VII–iv desde Dm. A es el giro interesante: en F es un acorde cromático (V/vi), mientras que en Dm se convierte en la dominante (V) que hace sonar tan decidido el lado menor. Presta oído a Bb → Dm (IV → vi en F, VI → i en Dm): VI → i — baja medio tono hasta casa. El acorde final es C; el oído descansa en F.
Este análisis lo genera el motor armónico de Akorculuk a partir de los acordes de la canción con reglas coherentes. Cuando cambias de tonalidad, los grados se mantienen; solo cambian los nombres de los acordes.
Pasa el cursor o toca un acorde de la letra: verás sus posiciones, su grado en ambas tonalidades y un botón para escucharlo. Aquí tienes todos los acordes de la canción juntos.
Listas listas por dificultad y estado de ánimo.
¿Hay un error en este contenido? Infórmanos.
Publicado solo con fines de educación musical. Todos los derechos de autor pertenecen a sus respectivos propietarios. Si crees que este contenido infringe derechos de autor, contáctanos.
Usamos cookies para ofrecerte la mejor experiencia en nuestra web. Para más información, consulta nuestra política de privacidad .